Żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym do życia, a jego niedobory mogą prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Pierwiastek ten wchodzi w skład licznych enzymów w organizmie psa, ale chyba najbardziej znany jest jako składowa hemoglobiny, której rolą jest dystrybucja tlenu w organizmie. Dlatego też objawem niedoboru żelaza może być przyśpieszony oddech lub/i podwyższony rytm serca.

Wśród licznych reakcji w które żelazo jest bezpośrednio lub pośrednio zaangażowane możemy wymienić między innymi: metabolizm tlenu w mięśniach, neurotransmisja i budowa osłonek neuronów, powstawanie kolagenu, działanie układu immunologicznego, metabolizm energetyczny, synteza kwasów nukleinowych, detoksykacja zachodząca w wątrobie. Nic więc dziwnego, że niedobory oraz zaburzenia metabolizmu tego pierwiastka dają objawy szerokie i niespecyficzne- co w niektórych przypadku może zagrażać życiu czworonoga. Pierwiastek ten „tracony” jest w sposób ciągły za pośrednictwem układu pokarmowego, dlatego też jego codzienne uzupełnianie jest takie ważne. Wyróżniamy 3 frakcje żelaza w organizmie: funkcjonalną, transportową i zapasową. Do frakcji funkcjonalnej zaliczamy żelazo obecne w hemoglobinie (2/3 całkowitego żelaza w organizmie), mioglobinie oraz enzymach. W warunkach fizjologicznych żelazo przyjmowane jest wyłącznie drogą pokarmową, jego wchłanianie w większości odbywa się w dwunastnicy. Dzienne zapotrzebowanie psa na żelazo zależne jest od źródła tego pierwiastka oraz skuteczności jego wchłaniania u danego osobnika. Zdrowy dorosły pies powinien przyjąć 0,36- 0,5 mg/kg masy ciała/dzień. Transport żelaza w organizmie odbywa się za pośrednictwem białka transferryny, dlatego też białko to ma wysokie znaczenie diagnostyczne.

Czy pies przyjmuje odpowiednią ilość żelaza? W zasadzie bez przeprowadzenia badań laboratoryjnych nie jesteśmy w stanie tego określić. Nie powinno się czekać na pojawienie się objawów deficytu tego pierwiastka, należy zadbać o odpowiednią zawartość w dawce pokarmowej. Pamiętajmy, że w grupie wysokiego ryzyka znajdują się m.in. psy, których dieta jest zmienna i oparta jest (częściowo) o pokarmy przeznaczone dla ludzi.